Huismus

Algemeen:
Deze mussen komen praktisch over de hele wereld voor. Aantrekkelijke verblijfplaatsen voor de mussen zijn ruimtes waar levensmiddelen of grondstoffen voor levensmiddelen worden verwerkt.
De huismus is een beschermde vogelsoort en de veel op de huismus lijkende ringmus (Passer montanus) is dat ook.

Uiterlijk:
Ze zijn 14,5 centimeter lang. Ze hebben een dikke kogelvormige snavel, die aan de basis bijna net zo breed als lang is.
Het mannetje heeft een donkergrijze kruin, kastanjebruine nek, zwarte keel (bef), witachtige wangen en twee witte vleugelstrepen.
Het wijfje en jongen daarentegen hebben geen zwarte bef. Ze zijn van boven dof bruin en van onderen vuilwit. De vleugelstrepen ontbreken bij deze mussen.
De ringmus, die net al vermeld is, is iets kleiner dan de huismus en heeft een zwarte wangvlek en een chocoladebruine kruin.

Ontwikkeling:
Een huismus legt 3 tot 5 eieren, een heel enkele keer 6 tot 7. Dit komt echter maar weinig voor. De eieren komen al na 12 tot 14 dagen uit. De jongen blijven daarna nog ongeveer 2 weken in het nest. Huismussen broeden 3 tot 4 keer per jaar. De maximale leeftijd is 2 à 3 jaar.

Leefwijze:
Mussen zijn cultuurvolgers en vestigen zich veelal daar waar mensen zijn. De nesten bevinden zich vaak onder daken. Daar wordt dan ook het hele jaar door gebouwd, omdat het niet alleen als broedplaats, maar ook als slaapplaats in de winter gebruikt wordt.

Voedsel:
De mussen voeden zich vooral met zaden, maar in de zomer ook insecten en spinnen. Ze leven echter ook van in gebouwen aanwezige voedingsmiddelen.

Schade/overlast:
Ze kunnen soms een ware plaag veroorzaken in voedselverwerkende bedrijven, zoals bakkerijen en tal van fabrieken en opslagplaatsen. Uit hygiënische oogpunten zijn ze daar niet aanvaardbaar, want ze kunnen eventueel ziektes verspreiden en de voedselvoorraden bevuilen.
Het is ook zo dat ze een onaangename geur verspreiden. Daar kan hinder aan ondervonden worden. Verder is het nog zo dat schadelijke insecten en mijten in mussennesten voorkomen.